به گزارش خبرنگار موسیقی فارس، نوستالژی روزهای انقلاب تا حد زیادی متاثر از موسیقی است. هنرمندان موسیقی در این دوران در کنار انقلاب مردم حرکت کردند تا جایی که گاه مردم با بهره گرفتن از آنها،در خیابانها شعارهایشان را سر می‌دادند. البته حرکت‌های انقلابی هنرمندان موسیقی که امروز جزء بزرگان موسیقی هستند، از همان سال‌های آغازین دهه 50 در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی شکل گرفت و هر کدام از آنها دست به خلق آثاری ماندگار زدند.
یکی از این هنرمندان که از همان سال‌ها شروع به ساختن موسیقی‌ با مضمون انقلاب کرد «حسین علیزاده» بود.او که در سال 56-55 دوران سربازی‌اش را طی می‌کرد برای سهیم شدن در مبارزات مردمی قطعه «حصار» را در یادبود زندانیان سیاسی رژیم شاه در دستگاه چهارگاه ساخت و از آن پس همه هنرمندان دست در دست هم به ساخت قطعات انقلابی پرداختند.
 

پس از قیام خونین 17 شهریور «علیزاده»، «مشکاتیان» و دیگران به طور دسته جمعی از رادیوی آن زمان استعفا دادند و سپس در زیر زمین خانه «محمدرضا لطفی» گرد هم آمدند و قطعاتی را ساختند و نواختند که یکی از آنها «ژاله خون شد»با شعری از «سیاوش کسرایى» و آهنگسازی«علیزاده» و خوانندگی «محمدرضا شجریان» بود.
اینان بعد از استعفا از رادیو به خاطر کشتار 17 شهریور، کانون موسیقی چاووش را تشکیل دادند و شبانه روز دست به ساخت سرودها،تصانیف و موسیقی‌های بی‌کلام زدند که از دل این فعالیتها قطعاتی چون «رزم مشترک»ساخته و سروده «پرویز مشکاتیان»با صدای«محمدرضا شجریان»، تصنیف «برادر بی قراره»ساخته «لطفی» و خوانندگی«شجریان»، «ای ایران»با صدای «ناظری»، «اتحاد» از «علیزاده»، «شهید» به آهنگسازی «علیزاده» و خوانندگی «ناظری»، «تیغ باید خون فشاند» از «لطفی»، «ایران ای سرای امید» با صدای «شجریان»، «ای برادر» از «لطفی» و با صدای «ناظری»و ... ساخته شد که بعدها در قالب آلبوم‌های «چاووش» در بازار موسیقی منتشر گردید.البته آلبوم «چاووش هفت»سال 58 به مناسبت اولین سالگرد انقلاب اسلامی انتشار یافت.
بنابراین گزارش، با سرنگونی رژیم شاه عده‌ای از هنرمندان پاپ برای این که دیگر جایی برای ترویج هنر خود نمی‌دیدند ایران را ترک کردند اما این به منزله خالی شدن عرصه پاپ نبود چرا که هنرمندان متعهدی بودند که بر خلاف نبود شرایط مناسب هنری، با بهره‌گیری از فضای انقلابی در زیر زمین خانه‌هایشان تنها در چند روز قطعه‌ای را می‌ساختند و در دسترس مردم قرار می‌دادند. همین سرودها در روزهای شکل گیری انقلاب شعارهایی بود که مردم در تظاهرات‌ها می‌خواندند.
قطعاتی چون «الله الله الله» به آهنگسازی «فریدون خشنود» بر اساس شعری از «افشین سرفراز» و با صدای «رضا رویگری»، «آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو» ، «به لاله در خون خفته»، «بوی گل سوسن و یاسمن آید»، «بهاران خجسته باد، هوا دلپذیر شد، گل از خاک بر دمید»، «این بانگ آزادی» با شعری از «حمید سبزوارى» و خوانندگی «محمد گلریز»، «خمینی ای امام» از «حمید شاهنگیان»، «آمریکا ننگ به نیرنگ تو» ساخته «احمد علی راغب»، «سرو آزادی» به آهنگسازی «حمید شاهنگیان» و ... محصول این روزهاست که بعد از پیروزی انقلاب از رادیو و تلویزیون پخش شدند.
این گزارش می‌افزاید: هم اکنون سی‌ویک سال از آن روزها می‌گذرد اما کمتر نوای موسیقی تازه‌ای به گوش می‌رسد که بیانگر آن اتفاقات و حتی روزگاران پس از پیروزی انقلاب باشد.
انتهای پیام/ا

رزم مشترک

 

بوی گل و سوسن و یاسمن آید 

 

بهاران خجسته باد 

 

هوا دلپذیر شد 

 

شهید، راه تو افتخار، نام تو ماندگار 

 

به لاله در خون خفته 

 

برادر بی قراره  

 

از خون جوانان وطن 

 

ایران ایران