در هشت سال دفاع مقدس، هشت بهار بر مردم ایران گذشت که طی این سالها بسیاری از رزمندگان در کنار خانواده نبودند و در جبهه ها سال را نو می کردند و یا با فرارسیدن هر بهاری در این هشت سال خانواده هایی بودند که تنها قاب عکس پدر یا برادر شهیدشان زینت بخش سفره هفت سین شان می شد. عده ای از خانواده های ایرانی نیز در بیمارستان در کنار جانبازان خویش سال نو را به یکدیگر تبریک می گفتند و یا در کنار قبور شهدای تازه پر کشیده خود سفره هفت سینی ساده از سنبل و سیب و گلاب و سبزه و.... پهن می کردند و این سنت زیبا از آن پس باقی ماند و ما هر ساله شاهد حضور مردم و خانواده شهدا در گلزار شهدای سراسر کشور در هنگامه تحویل سال هستیم که مردم به برکت این مکان مقدس برای خود و خانواده و کشور و جهان آرزوی خویش را بر زبان می آورند و در حق یکدیگر به درگاه خداوند سبحان دعا می کنند

وقتي سخن از ناگفته‌هاي دوران دفاع‌مقدس به ميان مي‌آيد شايد در وهله اول به اين مطلب فكر كنيم كه ممكن است يكي مي‌خواهد از موردي خاص پرده بردارد يا در مورد چيزي يا كسي افشاگري كند. اين افشاگري ممكن است شامل يك تصميم اتخاذ شده در زمان جنگ تحميلي،تحميل يك اراده براي انجام كاري، كم‌كاري انجام شده توسط فرد يا نهادي و يا افشاگري در مورد نقش كشورهاي ديگر باشد كه كم و بيش در اين زمينه صحبت‌هايي شنيده‌ايم.

اما شايد كمتر به رخدادهايي فكر مي‌كنيم كه در عين سادگي، اثرات شگفت‌انگيزي در كوران جنگ تحميلي به ويژه در جبهه‌ها بر جاي گذاشته‌اند. اهداي تنها دارايي يك پيرزن به جبهه‌ها، حضور قلك‌هايي به شكل «نارنجك» در مدارس براي جذب كمك‌هاي مردمي به رزمندگان و ... در عين سادگي، هزاران حرف ناگفته در خود نهفته دارند كه تاكنون خيلي به آنها پرداخته نشده است.

حاج ذبيح الله بخشي معروف به حاج بخشي درگذشت.

به گزارش باشگاه خبرنگاران، حاج ذبيح‌الله بخشي يادگار ماندگار دوران دفاع مقدس پيش از اين سابقه سكته مغزي و رفتن به حالت كما داشت.

حاجي بخشي در طول 8 سال دفاع مقدس در جبهه ها بلند‌گو به دست به تقويت روحيه رزمندگان مي‌پرداخت، تصوير مشهوري از وي موجود است كه وي را در حال خاموش كردن ماشينش با پك پتو پس از حمله يك تانك عراقي نشان مي‌دهد.

وي با بيش از 70 سال سن، از جانبازان و رزمندگان 8 سال دفاع مقدس بوده و براي رزمندگان تداعي كننده حبيب ابن مظاهر بود.دو پسر و يك داماد حاج بخشي نيز در ايام جنگ تحميلي به شهادت رسيدند.

حاج ذبيح‌الله بخشي‌زاده در سال 1312 در توابع اراک متولد شد. در سن هفت سالگي پدرش توسط نيروهاي متفقين کشته ‌شد و او از آن پس مسئوليت خانواده‌اش را بر عهده گرفت. حاجي بخشي از سن 47 سالگي به جبهه‌ اعزام شده و تا پايان جنگ تحميلي در جبهه‌ها حضور داشت.

تاریخ پر فراز ونشیب انقلاب اسلامی و به ویژه هشت سال دفاع مقدس، آکنده از نادیده‌ها و ناشنیده‌هایی است که هر یک می‌توانند اولا یادآوری باشند برای ما که یادمان باشد که بودیم و اهدافمان چه بود و دوم آن که چراغی باشد برای آینده‌ای که در پیش داریم.

به گزارش «تابناک»، از این دست می‌توان به مواردی اشاره کرد که روح همدلی و یکی بودن را نشان می‌دهد، از جمله این نامه که هر چه جستجو کردیم، نتوانستیم نویسنده‌اش را پیدا کنیم؛ نه می‌دانیم کجاست و نه چه می کند، ولی به هر حال، نامه اش را که یادآور اخلاص مردم در آن روزهای خدایی و پر شور و حماسه است، منتشر می‌کنیم؛ شاید تلنگری باشد به اوضاع و احوال دل‌های غبار گرفته امروزمان و البته شاید هم کسی او را بشناسد و به ما معرفی کند؛ شاید هم خودش، یعنی خود «حسن مغاری از مازندران».

دست‌نوشته زیر که خطاب به رزمندگان اسلام در جبهه‌های حق علیه باطل است، نامه‌ای است از یک نوجوان دانش‌آموز مازندرانی که در نهایت پاکی و خلوص، آنچه در توانش بوده تقدیم می‌کند تا در دفاع دین و آیین و خاک و ناموسش شریک باشد.

فتح‌الفتوح فاو، یک چشمه از قدرت بسیجیان

در دوران دفاع مقدس، نبردهای بسیاری برای بیرون راندن ارتش متجاوز از سرزمین‌های اشغالی ایران و نیز برای ایجاد فشار نظامی بر قوای دشمن، جهت پایان دادن به جنگ تحمیلی انجام شده است. برخی از این نبردها در ادامه تلاش برای دفع تجاوز دشمن، در خاک دشمن انجام شده است. یکی از عملیات‌های بسیار مهم هم از نظر تعیین استراتژی عملیاتی مناسب و نیز به‌کارگیری تاکتیک‌های اجرایی بسیار دقیق و همچنین ارزش تعیین کننده سیاسی، عملیات حمله به شبه جزیره فاو در خاک عراق بوده است. طبیعتاً طرح‌ریزی چنین عملیاتی و نیز دیگر نبردهایی که در سرزمین دشمن رخ داد، برای فتح نظامی کشور عراق، نبوده است بلکه هدف اساسی آنها رساندن دشمن به نقطه‌ای بوده است که از تحمیل جنگ بر ایران پشیمان شده و در آینده نیز تصور انجام چنین کارهایی را در ذهن خود نپرورد. در اینجا مختصر نگاهی و گذرا به عملیات والفجر 8 که در خاک دشمن انجام شد خواهیم داشت.

ادامه مقاله به قلم سردار حسین علایی