باید پرسید، اگر خرمشهر در روز به یاد ماندنی سوم خرداد ماه سال 1361، با استفاده از قدرت نظامی سلحشوران دلاور ایران، فتح نمی‌شد، جنگ چه سرانجامی می‌یافت؟!
آیا صدام هیچ گاه با اختیار خود، این شهر را رها می‌کرد و از نامیدن آن به نام «مُحَمّره» منصرف می‌شد؟ دشمن با از دست دادن حدود دوازده هزار اسیر در جریان آزادی خرمشهر، نشان داد، مصمم بوده تا به هر قیمتی، این شهر را برای همیشه در اختیار خود نگه دارد. آزادسازی خرمشهر، پایان یک دوره مهم از جنگ و آغاز یک دوره جدید در دفاع مقدس است. فتح خرمشهر، ماهیت و شکل جنگ را تغییر داد.

تا پیش از فتح این شهر، هدف صدام و حزب بعث عراق، براندازی و سقوط نظام جمهوری اسلامی و نابودی انقلاب اسلامی بود. البته در اثنای جنگ و هنگامی که صدام احساس کرد نمی‌تواند به همه اهداف خود برسد، جدا کردن خوزستان از ایران و لغو قرارداد 1975 الجزایر را به عنوان کمترین دستاورد خود در جنگ، تعیین کرد.

با فتح خرمشهر، همه این اهدافِ برنامه‌ریزی شده دشمن از بین رفت. عملیات بیت‌المقدس و فتح خرمشهر، ایران را به اوج پیروزی رساند و رزمندگان اسلام را در قله افتخار ایرانیان سربلند قرار داد. در این اوضاع، احساسی که از بزرگی قدرت صدام در خاورمیانه پدید آمده بود، به یکباره فرو ریخت و انقلاب اسلامی را در جایگاه تعیین‌کننده‌ای در میان ملت‌‌های منطقه گذارد؛ موازنه قوا را به سود جمهوری اسلامی ایران تغییر داد و منزلت ایرانیان را و قدرت اسلام را که چنین رزمندگان سلحشوری آفریده است، در عرصه نظام بین‌المللی بالا برد؛ بار دیگر، امام خمینی را به عنوان رهبری شکست‌ناپذیر که با عرضه دیدگاه‌‌های اسلامی، توانسته است قدرت جدیدی را به ملت ایران ارزانی بخشد، در افکار عمومی جهانیان مطرح کرد و مردم لبنان و فلسطین به مبارزه خود در برابر رژیم صهیونیستی امیدوار شدند.

در پی حمله ارتش اسرائیل به سرزمین لبنان که پس از فتح خرمشهر صورت گرفت، حزب‌الله لبنان با تأسی از شیوه جنگ بسیجیان ایران در برابر ارتش صدام، از درون شیعیان مظلوم لبنان متولد شد و جان تازه‌ای به قدرت اسلام در آن سرزمین بخشید.
فتح خرمشهر، این احساس را در مردم ایران پدید آورد که قدرت ایمان و هدایت امام خمینی، می‌تواند بر پشتیبانی‌‌های آمریکا و شوروی و برخی کشورهای اروپایی و عربی از رژیم بعثی صدام، پیروز شود و بزرگترین قدرت نظامی عربی را در برابر قدرت اسلام و رزمندگان سلحشور ایران ناکام بگذارد.

با فتح خرمشهر، علایم شکست صدام برای همگان آشکار شد و ظهور قدرت نظامی جدید ایران را که از درون انقلاب اسلامی جوشیده بود، نوید داد. در آن روزها، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی گفته بود: اگر نیروهای ایرانی از رودخانه دجله بگذرند، ارتش اسرائیل با آنها مقابله خواهد کرد، زیرا «مناخم بگین»، سقوط صدام را موجب حرکت رزمندگان اسلام به سمت قدس شریف می‌دانست.
فتح خرمشهر برای همیشه، سربلندی ایرانیان و توانمندی مکتب اسلام را در تربیت رزمندگان پر توان و شجاع، به همراه دارد و پرچم مقاومت را در میان مردم ایران، برافراشته نگه خواهد داشت.