به گزارش خبرنگار موسيقي فارس، نوستالژي روزهاي انقلاب تا حد زيادي متاثر از موسيقي است. هنرمندان موسيقي در اين دوران در كنار انقلاب مردم حركت كردند تا جايي كه گاه مردم با بهره گرفتن از آنها،در خيابانها شعارهايشان را سر مي‌دادند. البته حركت‌هاي انقلابي هنرمندان موسيقي كه امروز جزء بزرگان موسيقي هستند، از همان سال‌هاي آغازين دهه 50 در مركز حفظ و اشاعه موسيقي شكل گرفت و هر كدام از آنها دست به خلق آثاري ماندگار زدند.
يكي از اين هنرمندان كه از همان سال‌ها شروع به ساختن موسيقي‌ با مضمون انقلاب كرد «حسين عليزاده» بود.او كه در سال 56-55 دوران سربازي‌اش را طي مي‌كرد براي سهيم شدن در مبارزات مردمي قطعه «حصار» را در يادبود زندانيان سياسي رژيم شاه در دستگاه چهارگاه ساخت و از آن پس همه هنرمندان دست در دست هم به ساخت قطعات انقلابي پرداختند.
 

پس از قيام خونين 17 شهريور «عليزاده»، «مشكاتيان» و ديگران به طور دسته جمعي از راديوي آن زمان استعفا دادند و سپس در زير زمين خانه «محمدرضا لطفي» گرد هم آمدند و قطعاتي را ساختند و نواختند كه يكي از آنها «ژاله خون شد»با شعري از «سياوش كسرايى» و آهنگسازي«عليزاده» و خوانندگي «محمدرضا شجريان» بود.
اينان بعد از استعفا از راديو به خاطر كشتار 17 شهريور، كانون موسيقي چاووش را تشكيل دادند و شبانه روز دست به ساخت سرودها،تصانيف و موسيقي‌هاي بي‌كلام زدند كه از دل اين فعاليتها قطعاتي چون «رزم مشترك»ساخته و سروده «پرويز مشكاتيان»با صداي«محمدرضا شجريان»، تصنيف «برادر بي قراره»ساخته «لطفي» و خوانندگي«شجريان»، «اي ايران»با صداي «ناظري»، «اتحاد» از «عليزاده»، «شهيد» به آهنگسازي «عليزاده» و خوانندگي «ناظري»، «تيغ بايد خون فشاند» از «لطفي»، «ايران اي سراي اميد» با صداي «شجريان»، «اي برادر» از «لطفي» و با صداي «ناظري»و ... ساخته شد كه بعدها در قالب آلبوم‌هاي «چاووش» در بازار موسيقي منتشر گرديد.البته آلبوم «چاووش هفت»سال 58 به مناسبت اولين سالگرد انقلاب اسلامي انتشار يافت.
بنابراين گزارش، با سرنگوني رژيم شاه عده‌اي از هنرمندان پاپ براي اين كه ديگر جايي براي ترويج هنر خود نمي‌ديدند ايران را ترك كردند اما اين به منزله خالي شدن عرصه پاپ نبود چرا كه هنرمندان متعهدي بودند كه بر خلاف نبود شرايط مناسب هنري، با بهره‌گيري از فضاي انقلابي در زير زمين خانه‌هايشان تنها در چند روز قطعه‌اي را مي‌ساختند و در دسترس مردم قرار مي‌دادند. همين سرودها در روزهاي شكل گيري انقلاب شعارهايي بود كه مردم در تظاهرات‌ها مي‌خواندند.
قطعاتي چون «الله الله الله» به آهنگسازي «فريدون خشنود» بر اساس شعري از «افشين سرفراز» و با صداي «رضا رويگري»، «آمريكا آمريكا ننگ به نيرنگ تو» ، «به لاله در خون خفته»، «بوي گل سوسن و ياسمن آيد»، «بهاران خجسته باد، هوا دلپذير شد، گل از خاك بر دميد»، «اين بانگ آزادي» با شعري از «حميد سبزوارى» و خوانندگي «محمد گلريز»، «خميني اي امام» از «حميد شاهنگيان»، «آمريكا ننگ به نيرنگ تو» ساخته «احمد علي راغب»، «سرو آزادي» به آهنگسازي «حميد شاهنگيان» و ... محصول اين روزهاست كه بعد از پيروزي انقلاب از راديو و تلويزيون پخش شدند.
اين گزارش مي‌افزايد: هم اكنون سي‌ويك سال از آن روزها مي‌گذرد اما كمتر نواي موسيقي تازه‌اي به گوش مي‌رسد كه بيانگر آن اتفاقات و حتي روزگاران پس از پيروزي انقلاب باشد.
انتهاي پيام/ا

رزم مشترك

 

بوي گل و سوسن و ياسمن آيد 

 

بهاران خجسته باد 

 

هوا دلپذير شد 

 

شهيد، راه تو افتخار، نام تو ماندگار 

 

به لاله در خون خفته 

 

برادر بي قراره  

 

از خون جوانان وطن 

 

ايران ايران